ชีวิตของผม เติบโตมาได้โดยผ่านอุปสรรคและปัญหาต่างๆนั้น ต้องขอบคุณแม่ของผมเป็นอย่างมาก ในฐานะที่ท่านเป็นครูของผมในเรื่องมนุษยสัมพันธ์ เทคนิคร้อยละ 99 ที่ผมใช้อยู่ในชีวิตประจำวันนี้ เป็นสิ่งที่ผมได้รับมากจากแม่ทั้งนั้น
แต่ช่วงนี้ แม่ของผมท่านไม่ค่อยสบาย ทำให้หงุดหงิดอยู่บ่อยๆ เรื่องนี้ทำให้ผมได้เห็นอะไรหลายอย่างที่เป็นการเรียนรู้ที่น่าสนใจเลยทีเดียว
แม่ผมเป็นคนที่มีวิธีการดีมากในการเจรจาหรือการวิพากษ์วิจารณ์ผู้อื่น โดยไม่ทำให้คนนั้นขุ่นข้องหมองใจเลยแม้เพียงน้อย แต่วันนี้แม่ผมดุน้องชายผมด้วยเรื่องเล็กมาก อย่างการเก็บของที่กองบนโต๊ะ ซึ่งปกติแน่นอนว่า แม่ผมจะไม่ทำเช่นนี้
สิ่งที่แม่ทำนั้นเป็นผลมาจากความหงุดหงิดเพราะอาการป่วย ซึ่งความหงุดหงิดนี้อาจเกิดขึ้นกับใครก็ได้ทั้งนั้น ผมเข้าใจดี
สิ่งที่แม่ทำได้สอนผมถึงจุดอ่อนสำคัญอย่างหนึ่งของมนุษย์ นั่นคือ อารมณ์ เช่นตัวอย่างของแม่ผมนั้น จุดอ่อนของท่านในวันนี้เป็นการแสดงความหงุดหงิดจากอาการป่วยออกมา ซึ่งถ้าท่านไปหงุดหงิดเช่นนี้ระหว่างการเจรจาเพื่อประโยชน์อะไรบางอย่าง นอกจากท่านจะไม่ได้ตามประสงค์แล้ว ยังอาจต้องรับผลในทางลบติดมือกลับบ้านก็เป็นได้
ในวันหนึ่งข้างหน้า ผมอาจจะไม่ได้ป่วยไข้อะไร หรือถ้าผมป่วยจริงๆมันอาจจะไม่มีผลกับอารมณ์ผมเลยก็ได้ แต่มันต้องมีสักอย่างแหละ อาจจะเป็นเรื่องง่ายๆ หรือเล็กน้อยกว่านี้ ที่ทำให้อารมณ์ของผมไม่ปกติ และจะเป็นจุดอ่อนมหาศาลที่อาจนำผมไปสู่ความล้มเหลว
เทคนิคต่างๆ ที่ร่ำเรียนมาตั้งมากมาย หากวันที่จำเป็นต้องใช้ แล้วถูกอารมณ์ทำให้หลงลืมไป ก็ไม่ต่างอะไรกับไม่เคยได้เรียนรู้อะไรเลย
การควบคุมอารมณ์ คือ บทที่ 0 ของการเรียนรู้มนุษยสัมพันธ์...
10.10 น.
26 ก.พ.2555