สวัสดี, เพื่อนๆ ของโอสถ!

ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก เพราะนี่เป็นอีกครั้ง(จากนับร้อยครั้ง)ที่ผมพยายามจะสร้างบล็อกขึ้นมาบนโลกออนไลน์ เพื่อจะเป็นแหล่งพักพิงทางความคิด เป็นที่สถิตของเหล่าความรู้และความไม่รู้ในหัว ซึ่งความพยายามทุกครั้งที่ผ่านมาต่าง ล้มเหลว! แบบไม่เป็นท่า ซึ่งผมได้วิเคราะห์เหตุแห่งความล้มเหลวทั้งหมดได้ประมาณ 2 ข้อ คือ

1. ผมขาดความภูมิใจในศิลปกรรมภายในบล็อก ทีดูแล้วโหลๆบ้านๆ เขียนไปก็รู้สึกเหมือนไม่ได้เขียนในบล็อกของตัวเอง (เพราะใช้เทมเพลทฟรีมาใช้ มีคนใช้เหมือนๆกับเราเป็นพันอ่ะ
2. ผมพยายามประดิดประดอยคำ และเอกลักษณ์ของตัวเองในบล็อกให้ออกมาดูดี แต่มันก็ขัดกับความเป็นปกติของผมเอง ทำให้ผมอึดอัดที่จะเขียนทุกครั้ง

ซึ่งผมได้แก้ไขด้วยการ

1. ผมทำเทมเพลทของบล็อกนี้ขึ้นมาใหม่ ด้วยตัวของผมเองทั้งหมดเลย ทำให้ผมสามารถยืดอกได้อย่างภาคภูมิใจ และมีความรู้สึกว่า "กูเป็นเจ้าบล็อกนี้แน่นอน กูต้องมาเขียนทุกวัน ห้าห้าห้า"
2. ผมจะใช้คำตามแต่ใจและนิสัยที่แท้จริงของผม โดยไม่ประดิดประดอยใดๆ ทั้งสิ้น ซึ่งผมก็จะไม่กดดัน และมีแรงเขียนต่อไป

ผมตัดสินใจแล้วว่า ผมจะไม่ทอดทิ้งบล็อกนี้ไปง่ายๆ เด็ดขาด หากเจอปัญหาที่จะนำไปสู่ความล้มเหลวอีก ผมก็จะพยายามแก้ไขให้ได้ และเขียนบทความลงบล็อกแห่งนี้อย่างต่อเนื่องตลอดไป(จนกว่าจะมีบล็อกแห่งใหม่ที่ไฉไลกว่าเดิมอย่างจริงจัง)

เป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ ^O^

20.58 น.
29 ม.ค.2555